چقدر این بارون قشنگ و دوست داشتنیه و چقدر کسی رو تو این بارون نداشتن و باهاش قدم زدن تخ....ه !

از مزايای بزرگ شدن و از کنج خلوت خونه با تنهايی خود لذت بردن يکيش اين که تمرين آشپزی ميکنم و هرچی بيشتر غذاهای خونگی میپزم هم حس بهتری دارم و هم به اين کار علاقه بيشتری پيدا ميکنم . امروز صبح از خواب پا شدم و ديدم بدجوری گرسنه ام هست . هوس (سوسيس بندری) به سبک ساندويچی های ايران کرده بودم . يه سوسيس بندری پختم هرچی هم انواع فلفل هندی و ايرانی داشتم ريختم توش و هرچيز خوشمزه ديگه ای مثل فلفل دلمه ای تو يخچال بود قاطی کردم باهاش . چون جوگير غذاهای healthy و اينا هم بودم به جای روغن معمولی از روغن زيتون استفاده کردم و سعی کردم کمبود مزه روغن رو با چاشنيهای مختلف که سالها تو کابينت بدون استفاده مونده بود جبران کنم . بعدشم يه سالاد پر از سبزيجات تازه با سس من در اوردی آبليمو ، روغن زيتون و سرکه بازاميک ! به به !

کريسمس خوشگل (تولد Gesus جونم) و سال نوی ميلادی رو به همه دوستان عزيزم تبريک ميگم.

من خيلی حس خوبی به حال و هوای اين روزها ی سال دارم .....دوست دارم با بیشتر مردم جهان که اين روزها رو جشن ميگرن منهم شادی کنم .

۹ برای من عدد مقدسيه ! پيش به سوی سال ۲۰۰۹ ميلادی !

آدمهای برون گرا چون نميتونن حرف تو خودشون نگه دارن و هرچی شده و نشده در مورد خودشون رو اول به ديگران جار ميزنن ، طبيعيه که نظر ديگران وارد تصمیم گیریهاشون میشه و براشون اهميت پيدا ميکنه و ناخود آگاه بخواهی نخواهی بخشی از تصميم گيريهات میشن تصمیم دوست و آشنا. نه اینکه بگم نقصیر دوست و آشناست ، اونها نظر میدن چون خودت ازشون پرسیدی. خوب البته اين يه فوايدی هم داره اما ديگه برای من شده مثل کلاغی که راه رفتن خودش هم يادش رفته باشه. چند روز ه دارم با خودم فکر ميکنم منی که تو مقياس بزرگتر تو محل کارم با اینهمه آدم از ملیتهای مختلف و همینطور تو محيط خانوده و فامیل خيلی از رابطه های دیگران رو مديدريت ميکنم و تو مواقع بحرانی يه پای مشورت و راه حل پيدا کردنم چطوريه که تو يه سری رابطه های خودم اينقدر کاسه چکنم چکنم دستم ميگيرم و نظر ديگران رو میپرسم . تصميم گرفتم کاری رو که خودم فکر ميکنم درسته انجام بدم . اين فرضيه های متفاوتی که ديگران برای آدم نسخه میپيچن اگه فايده ای داشتن تا حالا بايد اثر ميکردن . برای همين از این به بعد با خودم و رابطه هام رو راست خواهم بود و از فيلم بازی کردن و نصايح به اصطلاح آدمهای کارکشته مبنی بر سانسور کردن خود و ديگران رو در خماری گذاشتن به شدت پرهيز خواهم کرد . هر اون چيزی رو که در درونمه رک و راست ميگم . اگه اثر کرد ، که چه بهتر . اگه اثر نکرد ، به قول رت باتلر تو آخر فيلم بر باد کرده ميگم : !!!!!!Frankly my drea, I don't give a damn

خوب از اونجايی که من اعتقاد دارم اينترنت و وبلاگنويسی يا مال وقتيه که آدم بیکاره و غم و غصه داره يا دسته دیگه مال آدمهاییه که خیلی با برنامه و دقيق برای استفاده از اينترنت وقت ميذارن و بازم از اونجايی که من الان اصلا جز و ( همزه رو پيدا نميکنم) دسته دوم نيستم و فکر ميکنم بيشتر درگروه آدمهای دسته اول قرار ميگيرم ، ميشه گفت تو اين مدتی که ننوشتم و سفرنامه رو ناقص گذاشتم مفهومش اينه که سفر خيلی خوبی بود و من بعد مدتها تونستم يه ذره به ذهن و هوشم هوا بدم ! هفته دوم رو در اسپانیا گذروندم . . . این همسفر من دیر میاد اما وقتی میاد خوب میاد ! روزها رو با هم قدم زدیم و جاهای دیدنی رو دیدیم ..شبها رو هم رفتیم رستورانها و بارهای زیبا و قشنگ بارسلونا رو کشف کردیم . از زیبایی بارسلونا هرچی بگم کم گفتم . رقص و آواز های خیابونی و بلند بلند صحبت کردن و غذاهای خوشمزه از مردم اسپانیا جدا شدنی نیست . چند روز هم برای اینکه یادمون بمونه هنوز جوونیم رفتیم ایبیزا !!!!! بله ایبیزا همون جزیره ای که پاتوق پارتی و کلابینگ و بقول برادرم ترکوندنه ! روزها با موتوری که اجاره کرده بودیم رفتیم تمام جاهای جزیره رو دیدیم و شبها هم چند تا پارتی بزرگ رفتیم . تا جایی که من دیدم روزها مردم فقط آفتاب میگرفتن و ریلکس میکردن ، شبها هم مثل بچه آدم هرکی با یار و کار خودش پارتی میکرد .....من به این میگم امنیت ! مثل اینکه واقعا نا امنی فقط از محدودیت میاد و بس .... تو اسپانیا تا دلتون میخواد آدم لخت دیدیم .....اکثر گداهای مرد انواع و اقسام نقاشیهای جلب توجه کن در محدوده سنبل مبارک داشتن تا یه یوروی ناقابل خرجشون کنی .
اگه میخواین بدونین ایبیزا کجاست یه نگاه به این لینک بندازین :


http://www.youtube.com/watch?v=W2wjhPvm3ik

Como


دوستم که تو میلان زندگی میکنه گفت بدو که آخرين روز موندنت اینجا میخوام ببرمت Como...همونجایی که حضرت George Clooney ویلا داره . منم که تو هفته های اخیر همش تو مجله ها خونده بودم که آقا اینروزها مجرد تشریف دارن و همش مشغول دوچرخه سواری در Como هستن با دوستم همسفر شدم . . . کومو يه شهر کوچولويی هست که کنار يه درياچه ساخته شده. به هرطرف که نگاه ميکنی کوه ميبينی که پر از جنگل و درخته و ويلاهای کوچيک و بزرگ رنگی تو دل کوه ساخته شدن . هرچی چشمام کار کرد جورج کلونی رو نديدم اما يه جت کوچولوی اختصاصی ديديم که داشت پرواز ميکرد فکر کنم خودش توش نشسته بود. با ترن رفتيم بالای کوه که از اونجا ميشد تمام شهر رو که زير پات قرار داره ببينی . آب و هوا و منظره خوب و قدم زدن با دوستت تو کوچه پس کوچه های کوچولو و رنگی کومو که مثل عکسهای تو کارت پستالها ميمونه و حرفهای روشنفکری ، سياسی ، مذهبی ، مليتی ، فرهنگی ، اجتماعی ، عاطفی و ... زدن روح آدم رو واقعا ريلکس ميکنه . همونجا بالای کوه تا ميتونستم عکس گرفتم تا برام به يادگاری بمونه . بعدشم ناهار يه اسپاگتی و لازانيای سبزيجات خورديم و با همون ترن برگشتيم اومديم پايين .



کومو يه سيتی سنتر نقلی هم داره که دور يه کليسا چند تا مغازه و رستوران ساختن . با مزه ترين خاطره کومو مال وقتی بود که داشتيم قدم ميزديم يهوی يه آقای سوپر خوشتیپ سوار بر يه موتو ر عجيب و غريب از روبرومون رد شد . فکر میکنم داشت میرفت سر کار .. منم که آقای خوشتیپ تو کت و شلوار و کراوات ميبينم عقل از سرم میپره . اونقدر بهش زل زده بودم که اونم همينطوری داشت به ما بر و بر نگاه ميکرد و هيزی رو به حد رسونده بود . يهو يه ويراژ آرتيستی داد و اومد دلبری کنه که طفلک با چنان مخی خورد زمين که ما هم از راه رفتن متوقف شديم . طفلکی از خجالتش حتی برنگشت پشتش رو نگاه کنه گرچه که همه آدمهای دور و اطراف از صدای مهيب زمين خوردن موتور داشتن به اون نگاه ميکردن . اينجور موقعها اگه يه دوست خوش خنده هم کنارت باشه ديگه تور علی نوره ....خداييش از جورج کلونی خوش تیپ تر بود ... تقصير منه که وقتی ديدمش نگفتم فتبارک الله احسن الخالقين ! که اونجوری بعد از زل زدنهای من محکم نخوره زمين .